9 lat później

Minęło 9 lat od ostatniego wpisu na tym blogu. Lat, w ciągu których zmieniło się tak wiele, że potrzeba by drugiego bloga by opisać co się wydarzyło. Ale nie o tym jest i miał być ten blog, nie o życiu obecnym, nie o zmianach, nie o nas teraz, nas tu, a o nas tam i wtedy, o nas w Wałbrzychu. Zapomniałem o nim, nie pamiętałem i nagle go odnalazłem, gdzieś w sieci, przypadkiem. I zacząłem czytać. I przypominać sobie wszystko. Co i tak doskonale pamiętam. I spróbowałem się zalogować do tego bloga. Loginami i hasłami do tamtego świata. I udało się. Więc wracam, czasem coś napiszę. A może kiedyś pojawi się tu, całkiem przypadkiem albo specjalnie Mesje, Tubularek, człowiek, z którym tego bloga tworzyliśmy, kiedy jeszcze mieliśmy kontakt. Zdjęcie ilustrujące ten wpis jest z 2017 r, kiedy to któregoś dnia będąc ze znajomymi przez kilka dni w pobliżu Wałbrzycha, wybrałem się w odwiedziny do mojego miejsca z lat 90-tych. I w jakiejś lokalnej Biedronce w pobliżu naszego dawnego NKJO zobaczyłem na półce tę płytę, płytę ważną dla Tubularka. Przypadek? Pewnie tak, bo co by to mogło być innego jak nie przypadek.

Remembering the times we used to have ...

We turned the dial, we heard the news and laughed

We don't know why

We drank the wine and spoke of times we knew

Of days gone by

We flicked through photographs we had

Somehow they made us sad

Remembering the times we used to have

It made us cry

A silence fell about the room with harsh

And heavy calm

The lovers and the friends all felt the same

It kept us warm

We raised our glass and drank to times we had

But'd see no more

The pictures of the past would haunt us still

And there remains

We turned the dial, we heard the news and laughed

We don't know why

We drank the wine and spoke of times we knew

Of days gone by

We flicked through photographs we had

Somehow they made us sad

Remembering the times we used to have

It made us cry

We turned the dial, we heard the news and laughed

We don't know why

We drank the wine and spoke of times we knew

Of days gone by

We flicked through photographs we had

Somehow they made us sad

Remembering the times we used to have

It made us cry...

Oh, I remember

Death in the afternoon