Bieg

Bieg ze Szczawna Zdroju do Strugi i z powrotem stał się wręcz rytuałem od kiedy zamieszkałem juz pod koniec mojej wałbrzyskiej przygody w "Sasance" przy Kolejowej 27. Trucht zaczynał się na pętli 14-stki, tuż obok sklepu. później pod wiaduktem i w prawo- trasa wiodła od razu ostro pod górkę i już na początku miało się dość, w miarę pokonywanych metrów droga stawała się mniej stroma aby tuż przed pomnikem Ułanów Nadwiślańskich , którzy to za Napolijona tu zaznaczyli swą obecność, zupełnie stać się płaską. Na tym płaskim odcinku - w najwyższym punkcie pętli biegu- zdyszany pierwszym wysiłkiem nagradzany byłem co wieczór wspaniałym widokiem - na prawo od drogi- szykującego się do snu , rozświetlonego tysiącami światełek monstrualnego osiedla "Podzamcze", na wprost zaś panoramą wyłaniającego się coraz bardziej grzbietu Trójgarbu, tudzież malowniczej, spowitej mgłami i dymem snujacymi się w chłodniejącym powietrzu doliny Strugi.
Czerwona gleba okolicznych pól w zapadającym zmierzchu wciąż wyraźnie jeszcze malowniczo komponowała się z czerniejącą złotą poświatą zachodzącego Słońca tuż na wprost biegnącego.
Nagły spadek drogi w dół i ponad kilometrowy rozluźniający bieg to nagroda po wcześniejszym podejściu i przedsmak póżniejszego biegu dnem doliny i następującego po nim żmudnego dźwignięcia się skłonem ku Szczawnu na powrót.
Każdy haust powietrza w płuca przywoływał uśmiech, szczęscie i przyjemność życia w takim biegu , właśnie na tej trasie po dziś dzień pozostają jedenym z najmilszych wspomnień w moim życiu.
Biegi samotne i te z innymi - z Niesymetrycznym - Arturem , który to człowiek pierwszy wyciągnął mnie na tą trasę, i jeszcze jednym gościem , którego niestety imienia nie pomnę - wytrawnym biegaczem tak nadającym tempo całego biegu, że zziajany i przerażony wykręciłem wówczas swój najlepszy tam czas- zdumiewające zdaje się 22 minuty.
Bieg z Pawłem - marudzącym i przystającym co rusz. Bieg z Herrami, Hasbongami - Białym i Czarnym - moimi germanistycznymi room-mates .
Biegi w nocy i nad ranem. I nawet bieg na kacu- kiedy to badałem możliwość leczenia tej przykrej dolegliwości za pomocą intensywnego wysiłku fizycznego, co warto zaznaczyć - z mizernym rezultatem.
Tryumfalne powroty pod sklepik na pętli autobusowej i przypieczętowanie kolejnego cudownego dnia pod Chełmcem.
Niezrealizowany zakład z chłopakami z 1-szego liceum o to kto szybciej przebiegne dystans pętelki do Strugi...
Zapach wiosny z pól ponad Strugą. Stara linia kolejowa z Podzamcza ku zboczom Chełmca.
24 lata na karku i stare beznadziejne "cichobiegi". Tyle szczęścia.
I herbata pita po biegu i bajera z Piotrkiem i Mariuszem w pokoju.